Carporamitude

   A partir d'aujourd'hui, j'arrêterai de publier sur ce blog.
   On peut me retrouver ici :
 
   http://Ecrimages.blogspot.com
  
   à bientôt !
   
   Loïc   

Jen pluraj proponoj por la traduko de la poezio "Le cancre", de Jacques prévert ...
("Kiom da kapoj, tiom da opinioj aux da cxapoj" {Zamenhof} :(Prov., La Fontaine)

La mia :
La klasnululo (Jacques Prévert)

Li diras "ne" per la kapo
Sed li diras "jes" per la koro
Li diras jes al tio, kion li sxatas
Li diras ne al la instruisto
Li staras
Oni lin demandas
kaj cxiuj la problemoj metitaj estas.
Subite li nebrideble ridegas
Kaj li cxion forvisxas
La ciferojn kaj la vortojn
La datojn kaj la nomojn
La frazojn kaj la kaptilojn
Kaj malgraux la instruitominacoj
Sub la huadoj de la mirinfanoj
Per kretoj de cxiaj koloroj
Sur la nigra tabulo de la malfelicxo
Li desegnas la vizagxon de la felicxo.

Mireille Corobu :
La Mallernanto.

Kape li neas
Kore li jesas
Jesas kiam ŝatas
Neas kiam lernas.
Li staras, alfrontas:
Kiu kaj kie...? Kiam kaj kial...?
Hajlas kivortoj ĉiaj
Subite ridego fuzas
Kaj ĉion li forviŝas
Ciferojn, vortojn,
datojn, nomojn, frazojn
Insidojn de la instruisto
Kaj kontraŭ liaj admonoj,
Dum huadas aliaj infanoj,
Per multe da koloraj kretoj
Sur iu suferiga tabulo nigra
La feliĉon bildigas vizaĝa.

Dominique Pellé :
La klasazeno (Jacques Prévert)

Li kapneas
Sed elkore jesas
Li jesas al tio, kion li ŝatas
Li neas al la instruisto
Li staras
Oni lin pridemandas
Kaj ĉiuj problemoj tieas
Subite li ekridegas
Kaj forviŝas ĉion
La ciferojn kaj la vortojn
La datojn kaj la nomojn
La frazojn kaj la falilojn
Kaj spite la minacojn de la majstro
Sub la huadoj de la plej lertaj infanoj
Per kretoj de ĉiuj koloroj
Sur la nigra tabulo de malĝojo
Li desegnas la vizaĝon de feliĉo.

Emile Rébillon :
Li neas kape
Sed jesas kore
Kion li amas, li jesas
La instruiston, li neas
Staras li
Demandas lin oni
Kaj ĉiuj problemoj kuŝas
Li ekridegas
Kaj la tutan, li forviŝas
Ciferojn kaj vortojn
Datojn kaj nomojn
Frazojn kaj kaptilojn
Kaj malgraŭ instruistaj minacoj
Sub mirinfanaj huadoj
Per koloraj kretoj
Sur la nigra tabulo del malfeliĉo
Li desegnas vizaĝon del feliĉo.

Pierre Le Vern : La klasnululo.

Li kapneas
Sed li korjesas
Li jesas al tiu, kiun li amas
Li neas al la instruisto
Li staras
Oni lin pridemandas
Kaj ĉiuj problemoj estas starigitaj
Subite li nereteneble ridegas
Kaj li forviŝas ĉion
La ciferoj kaj la vortoj
La datoj kaj la nomoj
La frazoj kaj la insidoj
Kaj malgraŭ la instruisto-minacoj
Sub la huadoj de mirinfanoj
Per buntaj kretoj
Sur la nigra tabulo de malfeliĉo
Li desegnas la vizaĝon de la feliĉo.



Le cancre (Jacques Prévert)

Il dit non avec la tête
Mais il dit oui avec le coeur
Il dit oui à ce qu'il aime
Il dit non au professeur
Il est debout
On le questionne
Et tous les problèmes sont posés
Soudain le fou rire le prend
Et il efface tout
Les chiffres et les mots
Les dates et les noms
Les phrases et les pièges
Et malgré les menaces du maître
Sous les huées des enfants prodiges
Avec des craies de toutes les couleurs
Sur le tableau noir du malheur
Il dessine le visage du bonheur.

Le vent dans tes cheveux blonds
Le soleil à l'horizon
Quelques mots d'une chanson
Que c'est beau, c'est beau la vie

Un oiseau qui fait la roue
Sur un arbre déjà roux
Et son cri par dessus tout
Que c'est beau, c'est beau la vie.

Tout ce qui tremble et palpite
Tout ce qui lutte et se bat
Tout ce que j'ai cru trop vite
A jamais perdu pour moi

Pouvoir encore regarder
Pouvoir encore écouter
Et surtout pouvoir chanter
Que c'est beau, c'est beau la vie.

Le jazz ouvert dans la nuit
Sa trompette qui nous suit
Dans une rue de Paris
Que c'est beau, c'est beau la vie.

La rouge fleur éclatée
D'un néon qui fait trembler
Nos deux ombres étonnées
Que c'est beau, c'est beau la vie.

Tout ce que j'ai failli perdre
Tout ce qui m'est redonné
Aujourd'hui me monte aux lèvres
En cette fin de journée

Pouvoir encore partager
Ma jeunesse, mes idées
Avec l'amour retrouvé
Que c'est beau, c'est beau la vie.

Pouvoir encore te parler
Pouvoir encore t'embrasser
Te le dire et le chanter
Oui c'est beau, c'est beau la vie

Face à la Citadelle de Port-Louis, la Pointe de Gâvres, presque déserte à cette époque de l'année, offre un panorama vers le grand large, et un point de vue sur l'activité fébrile du port de Lorient, au loin ...

Un peu violent ? J'étais "un peu énervé", ce jour-là !

J’ai beaucoup hésité à évoquer devant quiconque l’émotion que j’ai ressentie, il y a plus de trente ans, en entendant, de façon fortuite, cet air de musique contemporaine : Le « Concerto pour une porte et un soupir », de Pierre Henri. Longtemps après, je me suis demandé s’il ne s’agissait pas d’une provocation, d’un jeu, ou d’une gageure…
Des grincements, des cris de serrures non huilées, des souffles mêlés, râles ou langueurs… Au départ, des bruits, très difficilement supportables. Puis ils deviennent des sons. Et enfin, une musique. Qui nous bouscule dans nos habitudes, nous secoue, et surtout nous oblige à communiquer nos ressentis : et là, ô surprise, l’autre, aussi, a fini par apprécier, sans analyser, sans juger. Des émotions à fleur de peau, primaires, non intellectualisées. L’autre aussi écoute, nous ne comprenons pas ce que nous écoutons, mais nous nous comprenons. Evitant de parler, nous savons que nous éprouvons le même indicible sentiment.
Si les pensées des auditeurs se transformaient en images, si je pouvais capter ces images et les photographier, j’ignore si elles se superposeraient… Mais ... gardons sans réponse cette précieuse interrogation !

Elle fait toujours autant rêver. New York est une des plus belles villes au monde, notamment en période de fêtes de fin d'année. La statue de la Liberté, les gratte-ciel de Manhattan, le son des sirènes, le hip-hop, Central Park, l'embouteillage de taxis... Petite promenade dans quelques-uns des lieux les plus mythiques de la grosse pomme. Les images de Cathy Tymen ("Le Télégramme").

Je propose de vous offrir régulièrement des diaporamas de ce genre ...

Qu'en pensez-vous ?

#1 PHOTOS.pps

(Dessous, en français ...)

La printempo (Jacques Brel)

Printempe, printempe,
Mia koro kaj via koro blankvine repentritaj estas,
Printempe, printempe,
La geamorantoj iras preĝi Nian Damon de la Bona Tempo,
Printempe.


Por unu floro, unu rideto, unu ĵuro, por la ombro de unu rigardo,
Ridante ĉiuj junulinoj donos al vi siajn kisojn kaj ĉiujn siajn esperojn.
Vidu ĉiujn tiujn korojn, kiel artiŝokoj
Kiuj senfoliiĝas pulsante por sin proponi al la gapuloj,
Vidu ĉiujn tiujn korojn, kiel ĉarmaj cigaredstumpoj
Kiuj ridante ekbrulas por la fraŭlinoj de la metroo.


Printempe, printempe,
Mia koro kaj via koro blankvine repentritaj estas,
Printempe, printempe,
La geamorantoj iras preĝi Nian Damon de la Bona Tempo,
Printempe.


Por unu floro, unu rideto, unu ĵuro, por la ombro de unu rigardo,
Ridante tuta Parizo ŝanĝiĝos en kisoj, eĉ foje en Granda Vespero.
Vidu, tuta Parizo ŝanĝiĝas en paŝtejoj
Por aroj de amantoj kun ne prudentaj paŝtistinoj,
Vidu, tuta Parizo ludas la feston en la vilaĝo
Por beni sub la suno tiujn novajn geedziĝojn.


Printempe, printempe,
Mia koro kaj via koro blankvine repentritaj estas,
Printempe, printempe,
La geamorantoj iras preĝi Nian Damon de la Bona Tempo,
Printempe.

Por unu floro, unu rideto, unu ĵuro, por la ombro de unu rigardo,
Ridante, la tuta tero ŝanĝiĝos en kisoj kiu parolos pri espero.
Vidu tiun miraklon, ĉar tio fakte estas la lasta
Kio ankoraŭ sin proponas al ni sen devi voki ĝin,
Vidu tiun miraklon kiu devus alveni :
Estas la unua ŝanco, la sola de la jaro.


Printempe, printempe,
Mia koro kaj via koro blankvine repentritaj estas,
Printempe, printempe,
La geamorantoj iras preĝi Nian Damon de la Bona Tempo,
Printempe, printempe, printempe.

Dank'al Petro por la korektoj !


LE PRINTEMPS (Jacques Brel)

Au printemps, au printemps,
Et mon coeur et ton coeur sont repeints au vin blanc,
Au printemps, au printemps,
Les amants vont prier Notre Dame du bon temps,
Au printemps.

Pour une fleur, un sourire, un serment, pour l'ombre d'un regard,
En riant toutes les filles vous donneront leurs baisers et puis tous leurs espoirs.
Vois tous ces cœurs, comme des artichauts
Qui s'effeuillent en battant pour s'offrir aux badauds,
Vois tous ces cœurs, comme de gentils mégots
Qui s'enflamment en riant pour les filles du métro.

Au printemps, au printemps,
Et mon coeur et ton coeur sont repeints au vin blanc,
Au printemps, au printemps,
Les amants vont prier Notre Dame du bon temps,
Au printemps.

Pour une fleur, un sourire, un serment, pour l'ombre d'un regard,
En riant tout Paris se changera en baisers, parfois même en grand soir.
Vois, tout Paris se change en pâturages
Pour troupeaux d'amoureux aux bergères peu sages.
Vois, tout Paris joue la fête au village
Pour bénir au soleil ces nouveaux mariages.

Au printemps, au printemps,
Et mon coeur et ton coeur sont repeints au vin blanc,
Au printemps, au printemps,
Les amants vont prier Notre Dame du bon temps,
Au printemps.

Pour une fleur, un sourire, un serment, pour l'ombre d'un regard,
En riant toute la terre se changera en baisers qui parleront d'espoir,
Vois ce miracle, car c'est bien le dernier
Qui s'offre encore à nous sans avoir à l'appeler.
Vois ce miracle qui devait arriver :
C'est la première chance, la seule de l'année.

Au printemps, au printemps,
Et mon coeur et ton coeur sont repeints au vin blanc,
Au printemps, au printemps,
Les amants vont prier Notre Dame du bon temps,
Au printemps, au printemps, au printemps.

Voici un article de Ouest-France qui explique comment, grâce à "Pasporta Servo", on peut voyager à travers le Monde ...

Un exemple encore ? Annie et moi nous partons l'été prochain en Hongrie, chez notre correspondante ! (je ne parle pas un mot de hongrois, ni elle de français ou d'anglais ... Mais nous parlons espéranto)

Pour que ce film soit en salle (film qui dénonce les méfaits de la mauvaise alimentation et des pesticides), il faut qu'un maximum de personnes regarde la bande-annonce dans les 3 jours à venir. Faites passer, même si vous ne le visionnez pas complètement;  c'est le nombre de visites dans les 3 jours qui fera le poids... Le voir est encore mieux. Faites suivre à tous vos contacts!

http://nosenfantsnousaccuseront-lefilm.com/bande-annonce.html

Merci à mon ami Jean-Pierre Fourastié

Dans l'atelier d'écriture dont j'ai fait partie, nous nous amusions parfois à jouyer avec les mots ...

Ici, un jeu avec des sonorités.

Le son [br]…

Je pense à des mots comportant ce son, et un texte vient…

Lorsque Jacques Brel, face aux brasseurs de Bruxelles, entonna ses succès en braillant devant le joueur de piano à bretelles, en ce mois d’octobre 1966 où il quittait la scène du Brabant, ce vieux briscard de Brassens brandit un brassard souillé de brou de noix, qu’il avait étalé à l’ombre de son arbre.
Brigitte, elle, celle qui brûlait tant de briguer le titre de bru de Patrick Bruel, était venue de Bretagne (Brest, plus précisément) en poussant sa brouette brinquebalante pleine de breloques, qui brillaient sous la brise…
Mais les Branquignols la braquèrent, et cela, c’est une autre histoire.

"Ne forlasu min" ...

watch?v=ZdrXNbW3WXc&feature=sdig&et=1254198403.watch?v=ZdrXNbW3WXc&feature=sdig&et=1254198403.35

ESPERANTO :

Operacio « Flavaj sakoj ».

Ekde jam - aŭ sole - tri horoj, ili mekanike moviĝas, kondiĉitaj per iliaj ujaĵoj … Ili (aŭ ŝi ?) malaperas en siaj grandaj kombineosakoj, kiuj antaŭlonge estis blankaj …
Tiuj specoj de « Babigroj », dikaj kaj groteskaj, nun ŝaŭmas brunajn, aŭ sablkolorajn, aŭ nigrajn, aŭ krudajn, likaĵerojn laŭ la enteno de la veneno.
El ili, oni nur ekvidas, de la duno, tri kolorojn, kiuj neniam konfuziĝos kun tiuj de la tute proksima maro : bruna, malpura blanka, kaj … flava.
Oni donis al ilin flavajn sakojn. Flavaj, same kiel tiuj de la kampadejoj, kie oni metis belajn lignajn trogojn, markitajn « Puraj Ferioj » !
Ĉiu el tiuj ektoplasmuloj estas senespera volontulo, kiu eĉ ne plus havas la forton bleki sian koleron : Tio, bona estis antaŭ longtempe …
La malgranda oldulo, flekiĝita, persistega, obstina, senfine ŝarĝas sian flavan sakon per gluecan kaj fetoranta mazuto, sole deklarante, de tempo al tempo : « Jam, en 1978, la Amoko … »
Kaj li kantetas, freneza li estas...

Mi skribis tion tekston post la petrola alfluo de la petrolo-ŝipo "Erika", en 1999.

Mi multe dankas Petro por la korektoj !